Altı Çizili - Sayı 12
Editörün Notu
Altı Çizili Dergi 1 yaşında! Zaman ne çabuk geçiyor değil mi? Daha dün sanki içimizde ilk sayının hazırlanma heyecanını taşıyorduk. Bugün ise 12. kez buluşuyor olmanın tatlı sevincini yaşıyoruz. Bu sayı özel bir sayı bizim için. Aramıza yeni katılan dostlar da var ama uzun aylar boyunca elimizi hiç bırakmayan yarenlerimiz de var. O değerli dostları andık son sayfamızda. Öte yandan bizi bir okur olarak destekleyen güzel dostlara da en büyük teşekkürü borç biliyoruz. Bu sayımızda daha önce yer verdiğimiz bütün konulardan bir seçki hazırladık. Yazarlarımız tekrar kalemlerini ellerine aldılar ve bu sefer özel bir sayı için sayfalarımızda buluştular. Bizler de duygulandık. Çünkü yazdıkça anlam buluyor yaşam. Sizler sayfalarımızı her çevirdiğinizde Altı Çizili anlamına anlam katıyor. Değerli okur! Altı çizilecek daha nice satırlar var. Okunacak ve yazılacak kelamlarımız var. Yolumuz uzun ama sen yanımızda olduğun sürece o yol yürünmeye değer. İyi ki doğdun Altı Çizili! İyi ki varsın Altı Çizili okuru!
Altı Çizili 12. Sayı Dergi Özeti
MagPublish tarafından otomatik özetlenmiştir.Altı Çizili dergisinin Haziran 2026 tarihli 12. sayısı, yayın hayatının birinci yılını doldurmanın getirdiği olgunlukla okuyucunun karşısına çıkıyor. Genel yayın yönetmenliğini, editörlüğünü ve tasarımını Fatma Şanlı’nın üstlendiği bu özel sayı, geride kalan bir yılın edebi birikimini yansıtan tematik bir seçki niteliği taşıyor. Sayıda yer alan şiir ve denemeler; bireyin içsel hesaplaşmalarını, kentsel yabancılaşmayı, toplumsal dönüşümü ve geçmişe duyulan melankolik özlemi estetik bir dille masaya yatırıyor. Fatma Şanlı’nın 'Büyümüş' adlı şiiriyle açılan sayı, zamanın akışını ve bireysel dönüşümü simgelerken, yazarın 'Küçüğüm, Küçüklüğüm' başlıklı denemesi ise Sezen Aksu ezgileri referansıyla çocuklukla vedalaşmanın ve yetişkinliğe geçişin sancılı sürecini irdeliyor. Ahmet Yılmaz Tuncer, 'Gölgeler' şiirinde zamanın ihanetini ve aşkın geçiciliğini sorgularken; Ozan Ebedi, 'Yuttun Ah!' adlı eseriyle klasik halk şiiri esintileri taşıyan sitemkâr bir üslupla okuyucuya ulaşıyor. Kentleşmenin insan ruhunda açtığı yaralar, Aybike Kazak’ın 'Betonların Üzerindeki Gökyüzü' başlıklı metninde somutlaşarak, telefon ışıklarının gölgesinde kalan yıldızları ve beton yığınları arasında sıkışan insanı tasvir ediyor. Nilgün Kurnaz, 'Ben Kimim?' şiirinde varoluşsal bir kimlik arayışına yönelirken; Cemal Karsavran, 'Yüreğim Delişmen' eseriyle Anadolu’nun terk edilmiş köylerini, kuruyan çeşmelerini ve ıssızlaşan yaylalarını hüzünlü bir gerçekçilikle resmediyor. Beyza Bozo’nun 'Soru İşaretlerinden Duvarlar' şiiri, insanlar arasındaki iletişim engellerini ve iç sesin susturuluşunu sorgularken; Gülnaz Okuyan, 'Tuğladan Duvara' denemesinde yalnızlığı ve kalabalıklar içindeki monologları felsefi bir derinlikle ele alıyor. Bilge Işıl ise 'İnsanın Bazen Hali' başlıklı yazısıyla hayatın yıkıcı rüzgarlarına karşı ayakta kalma mücadelesini ve insanın kendi yolunu aydınlatma gücünü vurguluyor.
Bu Sayıda Öne Çıkanlar:
- ✦Aybike Kazak'ın 'Betonların Üzerindeki Gökyüzü' yazısında modern kent yaşamının getirdiği yalnızlık ve doğadan kopuş ele alınıyor.
- ✦Cemal Karsavran, 'Yüreğim Delişmen' şiiriyle terk edilmiş köy yaşamını, kuruyan çeşmeleri ve göçün bıraktığı derin sessizliği betimliyor.
- ✦Gülnaz Okuyan, 'Tuğladan Duvara' başlıklı denemesinde bireysel yalnızlığı ve kalabalıklar içindeki sessiz isyanı irdeliyor.
- ✦Fatma Şanlı, 'Küçüğüm, Küçüklüğüm' eserinde Sezen Aksu şarkıları eşliğinde içsel çocukla vedalaşmanın ve büyümenin sancılarını sorguluyor.
