Perde Arası
Perde Arası 4. sayısında 'Bunu Kimseye Anlatmadım' dosya konusuyla insanın kendine sakladığı gizli yaraları ve itirafları inceliyor.
Ayşe Tataroğlu, Beste Karaca, Elif Tuğba Ünsal, Erdal Burak, Hakan Kurak, Havin Karaca, İhsan Fatih Polat, Memduh Yılmaz, Niyazi Yangın, Süreyya Yenilmez, Yeşim Burcu Ökten, Arzu Candan Sürmen, Süleyman Dalcıoğulları, Canan Uzunçayır, Rıza Aybaş, Cemre Ataselim, Mert Arabacı, Mehmet Yavuz Erkmen, Buse Arslan Topluhan, Musa Ayancık, Eylül Maraz, Süreyya Pekmez Ateş, Betül Ateş, Nur Alemdar, Tuğçe Tüfek, Ebru Gündoğdu, Büşra Helvacı, Hülya Aral, Novar, Mısra Atabayır, Mehmet Yavuz Yılmaz, Emine Uysal, Egemen Başbüyük, Mehmet Tunçgil, Mine Yıldızoğlu
Perde Arası Tanıtım & İçerik Özeti
Perde Arası 4. sayısında 'Bunu Kimseye Anlatmadım' dosya konusuyla insanın kendine sakladığı gizli yaraları ve itirafları inceliyor.
Perde Arası dergisi, Ekim tarihli 4. sayısında Genel Yayın Yönetmenliğini ve editörlüğünü Arzu Candan Sürmen'in üstlendiği editoryal yapısıyla okurlarının karşısına çıkıyor. Sayının ana omurgasını oluşturan 'Bunu Kimseye Anlatmadım' dosya konusu; insanın dile dökmekten çekindiği, hafızanın kuytu çekmecelerine kilitlediği sırları, kırgınlıkları ve suskunlukları merkeze alıyor. Dosya kapsamında Nâzım Hikmet'in Piraye'ye yazdığı 581 mektuptan Sabahattin Ali'nin Ayşe Sıtkı'ya mektuplarına, Oğuz Atay'ın 'Türkiye'nin Ruhu' tasarısını barındıran gizli günlüklerinden Rüştü Onur'un Mediha Sessiz'e yazdığı arşiv belgelerine kadar edebiyat tarihindeki gizli metinler irdeleniyor. Beste Karaca 'Sözlüğü Lekeli Çocuklar', Ayşe Tataroğlu 'Bir Gün Anlatırım', İhsan Fatih Polat 'Işıklar Sönmeden Önce', Memduh Yılmaz 'İki Cümle Arasındaki Boşluk', Havin Karaca 'Dilimde Kalan', Niyazi Yangın 'Perde Arası', Elif Tuğba Ünsal 'Cam Kesiği' ve Hakan Kurak 'Gece Yarısı' başlıklı şiir ve anlatılarıyla suskunluğun estetiğini işliyor. Süreyya Yenilmez 'Çekmecenin İçi, Cümlenin Arkası' başlıklı metninde insanın yüzleşmekten korktuğu hakikatleri ve kilitli çekmecelerin metaforik yükünü ele alırken; Yeşim Burcu Ökten 'Toz Taklidi Yapan Sirk' öyküsüyle çocukluk algısındaki gizlenme çabasını aktarıyor. Eric-Emmanuel Schmitt'in 'Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler' adlı tiyatro metni üzerinden hafıza, itiraf ve evlilik içi çatışmalar irdelenirken, Erdal Burak 'Ekran Ve İnsan' yazısıyla dijital çağda mahremiyetin yitimini ve deneyimin performansa dönüşmesini eleştiriyor. Ayrıca Emily Dickinson'ın yalnızlık poetikası ve Anadolu kervansaray mimarisinin sessiz tanıklığı inceleniyor.
